Jodenhaat of kritiek

Het waren weer bewogen dagen. Zo bewogen dat ik het een paar dagen heb laten rusten. 4 en 5 mei zijn dagen waar ik stil sta bij mijn besef van herinneren en wat we daarvan moeten leren. Maar lang niet iedereen denkt hetzelfde bij besef en herinneren, zoveel is me wel duidelijk geworden.

Ik merkte op tegen een vriend dat ik me erger aan het feit dat Joden deze dagen gekaapt lijken te hebben om alleen over hun lijden na te denken, alsof zij de enige zijn met leed. Dat werd me niet in dank afgenomen. Hij vertelde me regelrecht dat mijn gedachten “giftig” zijn voor onze maatschappij.

Generaliseren

Hij heeft gelijk, voor wat betreft de generalisatie. Dat besef ik me. Maar tegelijkertijd brak hij, direct na deze aantijging, het gesprek af met de woorden “En hiermee sluit ik de discussie. Ik ga hier niet verder op in.“. En dat nam ik hem kwalijk want dat is eigenlijk precies wat ik bedoel: Men maakt er discussies mee dood.

Maar komt deze generalisatie van mij of juist van de andere kant? Discussies op X zijn zo enorm gepolariseerd dat er telkens hashtags zoals #beschermjoden en #jodenhaat worden toegevoegd aan draadjes over Israël en de politiek die daar gevoerd wordt. Als je meeleeft met Gaza ben je al vlug een antisemiet of fascist.

Jodenhaat

Kritiek op de politiek van Israël wordt onmiddellijk vereenzelvigd met Jodenhaat. De generalisatie komt, mijns inziens, vooral van die kant en dan ben je geneigd daarin mee te gaan. Dat is niet goed en dat besef ik. Mijn vriend had een goed punt, wat dit betreft.

Maar ik herinner me de relschoppers van Maccabi Tel Aviv in Amsterdam. De NPO en politiek riepen ook direct “JODENHAAT” en “ANTISEMITISCHE AANVALLEN” terwijl de beelden duidelijk lieten zien dat het Israëlische hooligans waren die geweld en vernielingen veroorzaakten. 2 weken later gebeurde hetzelfde in Parijs.

Ik deed het ook

Een andere vriend schreef op Facebook een aandoenlijk verhaal over de holocaust en wat we ervan geleerd hebben. Ik begrijp dat. Ik deed het ook. Ik ging naar de herdenking bij de dokwerker. Ik voelde me even verbonden. De wijze waarop wij, destijds, als groep vervolgd werden was qua leed natuurlijk niet te vergelijken maar wel qua insteek. Nooit een groep verantwoordelijk houden voor alle ellende. Nooit generaliseren. Maar ik leerde die dag ook de andere kant. Er was geen begrip. Ik was niet welkom. Het leed was alleen van hen en hiermee vergelijken was taboe. Dit was hun privilege.

En daarmee leerde ik de kern van deze kwestie kennen, aan den lijve. Het lijden van de Joden, de holocaust, is niet een les voor de hele mensheid. Het is niet een levensles “nooit meer” discriminatie in welke vorm dan ook. Het is geen gelijkschakeling van alle mensen op de wereld om tot een betere wereld te komen. Het is verworden tot een chantagemiddel en voorbehouden tot één groep en één land. Het is niet langer een les voor gelijkheid maar juist ongelijkheid en apartheid. Een tool voor instandhouding van macht en invloed.

Doctrine

Hoe is dit zo gekomen? Ik kan hier veel woorden over vuil maken maar Krispijnpunt verwoord het bijzonder goed en historisch verantwoord. Ik heb daar weinig aan toe te voegen:

Als het verdwijnt vind je HIER de backup.

Als je deze mini-docu bekijkt besef je dat onze generatie hiermee opgegroeid is, zeg maar gerust geïndoctrineerd is. Ik schreef op 6.000.000 :

Monddood

Maar het heeft onze maatschappij, onze wereld, overgenomen, gekaapt en de kritiek monddood gemaakt door de jaren heen. In 2024 is er zelfs wetgeving aangenomen die “vergoelijking”, wat dat ook juridisch moge betekenen, strafbaar stelt. Nota bene op basis van een verdrag uit 1945 tussen Groot-Brittannië, de Verenigde Staten, Frankrijk en de Sovjet Unie. Hoe heeft het zover kunnen komen?

Ook schreef ik al eerder dat het begrip antisemitisme nooit van toepassing kan en mag zijn op kritiek op de staat Israël. Maar de IHRA-definitie van antisemitisme, gedefinieerd door Joodse organisaties en geadopteerd door o.a. de EU, denkt daar heel anders over.

Een van de basiswaarden in onze rechtstaat is vrijheid van meningsuiting. Dit is niet bedoeld, zoals sommigen denken, om maar te pas en te onpas alles te kunnen roepen, beweren en schelden. Dit is bedoeld om alle meningen in een discussie toe te laten, ook onwelgevallige meningen. Zonder dit grondrecht is er geen gesprek mogelijk, geen groei naar oplossingen en geen beleid op basis van democratie.

Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.

Geplaatst in Media, Overheid, Recht, Vrijheid | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Dodenherdenking

Het is weer 4 mei. Een dag om bij stil te staan. Een moment om stil te staan bij alle slachtoffers van oorlogsgeweld. Niet alleen Palestijnse, niet alleen Joodse, niet alleen Oekraïense, niet alleen Russische, niet alleen Syrische, niet alleen Iraanse maar ALLE slachtoffers. Ja, zelfs Duitse slachtoffers. Meer en meer proberen specifieke groepen deze dag voor hen alleen te kapen. Of men probeert deze dag exclusief te maken voor bepaalde slachtoffers.

Oorlog is niet voor te stellen. Degene die het meegemaakt en van dichtbij gezien hebben kunnen het niet uitleggen. Degene die het proberen uit te leggen hebben het vaak niet ervaren. Ik schreef hier ooit:

Oorlog is niet wat je denkt,
oorlog is wat je jezelf niet voor kan stellen.

Daarom herdenken we de slachtoffers van oorlog. Vooral nu we weer op het punt staan ons te bemoeien met oorlogen, misschien wel participeren en onze eigen (dienstplichtige) jongeren willen sturen. Miljarden naar Oekraïne, steun aan Israël of Iran. Daarom moeten we ons al die slachtoffers herinneren, herdenken. Meenemen in onze overwegingen. Daarom is het zo belangrijk.

Niet herinneren en daarom haten, niet herdenken en daarom klaar maken voor wraak, niet bedroefd zijn om daaruit redenen halen om terug te slaan maar gewoon herdenken en stil staan bij al die slachtoffers. Bedenken dat oorlog alleen maar verliezers kent en geen winnaars. Denk aan de gevolgen van oorlogsgeweld.

Tijdens oorlog zijn we allemaal onschuldig en schuldig tegelijk. Onschuldig omdat het je overkomt maar ook schuldig omdat je fysiek of mentaal participeert. Er is maar één werkelijke remedie: NIET MEEDOEN! Niet participeren, niet steunen en niet propageren. Gewoon NIET! Oorlog is dood en verderf, oorlog is smerig, oorlog is niet te verantwoorden, oorlog is niet te beredeneren. Oorlog is ziek.

Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.

En morgen? Morgen herdenk ik het verlies van onze vrijheid:

Geplaatst in Vrijheid | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Discussie

Weten we echt niet meer wat een discussie is? Hoe we moeten discussiëren? Blijkbaar niet want zelfs daar hebben we de (rijks)voorlichting van SIRE voor nodig:

In welke realiteit is dit een discussie? Of is dit de discussie die onze overheid graag ziet tussen personen? Geen inhoud maar alleen maar verwijten. Stemverheffingen boven luisteren. Argumenten vervangen door scheldwoorden. Drammer en egoïst zodat je jezelf afsluit voor de ander. Het gebeurt tenslotte ook om de haverklap in de praatprogramma’s op de NPO; in de kranten zoals de telegraaf. En de toon wordt overgenomen op Social Media.

Antisemiet, fascist, dom rechts, EIKEL.

Of behoort een discussie zo te gaan:

Nu hebben beide participanten van de discussie iets geleerd en kunnen daarmee verder. Luister naar elkaars argumenten en bekijk elkaars bronnen. Leer ervan. Een discussie moet toch iets toevoegen. Als je elkaar van argumenten voorziet wordt je er beide wijzer van. Het gaat toch helemaal niet om gelijk, of wel? Een discussie gaat om kennisvergaring en persoonlijke groei.

En we hebben de overheid toch zeker niet nodig om te bepalen hoe we onze gesprekken voeren, of wel?

Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.

Geplaatst in ClimateChange, Film | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

Asiel discussie

Ons land is in rep en roer. Overal wordt gedemonstreerd tegen de AZC’s en de asiel instroom. Maar voeren we de discussie wel op de juiste manier? Dat is de vraag die Nieuwsuur stelt. Ik kijk weer eens naar een stukje NPO en kan alleen maar vaststellen dat de Publieke Omroep de discussie vertroebelt en argumenten aanhaalt die misleidend zijn en soms zelfs complete leugens. Je hoort weer met regelmaat “Gevaar voor de democratie” en raadsleden die naar burgers luisteren zullen wel bedreigd zijn. Hoeveel onzin kan een mens verdragen?

Hoor maar nauwelijks wederhoor

Natuurlijk worden er vrijwel alleen medestanders van het beleid aan het woord gelaten. Adviseurs betaald door de overheid en ambtenaren. Er wordt een schijn van “wederhoor” gesimuleerd maar men laat niemand aan het woord die het verzet inhoudelijk beargumenteert. Zorgvuldig wordt de vluchteling Shermin Amiri geïntroduceerd als “Adviseur RadarAdvies” alsof hij voor een onafhankelijk orgaan werkt maar dat is deceptie: RadarAdvies is een D66 bolwerk en een verlengstuk van het beleid van dit kabinet.

Ook Monique Kremer is een D66 prominent die haar politieke voorkeur niet onder stoelen of banken steekt.


Het is heel goed om een gesprek te hebben over asielopvang, ook in de gemeente, over hoe je dat dan wel zou willen zien, met bewoners, maar als daar op een hele heftige manier geprotesteerd wordt, als dat gepaard gaat met geweld of met echt bedreigingen dan kan je dus eigenlijk geen goed gesprek hebben.


Omgekeerde realiteit

Ze stelt dus wederom een omgekeerde realiteit voor: Er is nooit ruimte voor een goed gesprek geweest. De gemeente heeft een beslissing genomen in een paar dagen en informeerde de burger slechts. Vervolgens was de burgemeester nergens te bekennen. Daaruit kwamen de protesten los. Omgekeerde redenering dus. Als dan de burgemeester zijn “troepen” los laat op de burger met veel geweld, zoals de beelden duidelijk laten zien in Loosdrecht, ligt het uiteraard weer aan de burger dat er “geen goed gesprek” kan worden gevoerd.

Beide “experts” hebben het natuurlijk over “extreem rechtse actiegroepen” als ze de solidariteit van mensen uit het land omschrijven. Tja, natuurlijk is het makkelijker om die paar omwonenden onder de duim te houden als het er op aan komt.

Het is een doorn in het oog van onze overheden dat er uit het hele land medestanders toestromen. Maar als het om een heel duidelijk landelijk probleem gaat kun je het niet op lokaal niveau oplossen, zo lijkt mij. Hun argument komt bij mij over als demonstranten tegen de walvisvangst op het Malieveld vertellen dat ze maar bij Japan in een bootje op de oceaan moeten gaan demonstreren.

Democratische stemmingen


We hebben gezien dat sommige stemmingen niet plaats gaan vinden of dat met afgeplakte ramen moet gaan plaatsvinden zodat mensen zich niet bedreigd voelen en we zien eigenlijk steeds vaker burgemeesters bedreigd worden of wethouders en raadslieden en daardoor is het echt een enorm groot probleem voor onze democratie.


Wederom een omgekeerde voorstelling van zaken. Er is geen sprake geweest van “stemmingen met afgeplakte ramen” in Loosdrecht! Dat kon ook niet want het was al over “gestemd” voordat een enkele omwonende hierover geïnformeerd was en dus niemand wist wat er op Loosdrecht af kwam. De protesten kwamen ook pas los toen het als een voldongen feit gepresenteerd werd. Monique Kremer draait op de klassieke manier actie en reactie weer om.

Ook over bedreigingen van een burgemeester ligt het net weer even iets anders: Scholten, burgemeester van Venlo, zegt gewoon dat er tegen hem gezegd wordt”Als er een AZC komt dan gaan jouw vrouwen en kinderen er aan” maar als we dieper inzoomen heeft Dennis Bekkema (werkgroep AZC Venlo) slechts gezegd dat “de burgemeester een gezwel in de Venlose samenleving was“. Er was ook geen aangifte van bedreiging maar van “belediging“.

Dan moet je jezelf ook afvragen wat een burgemeester met democratie te maken heeft. Geen enkele burger heeft ooit, in Nederland, inspraak gehad op de aanstelling van een burgemeester. Als je het mij vraagt is juist dit een “belediging” van de burger.

Verantwoordelijkheid

Martijn Kortleven (SGP) doet er nog een schepje bovenop: “Er is altijd al een deel van de gemeenteraad tegen asielopvang geweest maar tot nu toe was dat niet een meerderheid.“. Hij interpreteert de woorden van sommige raadslieden “Wij luisteren naar het volk” als een gevolg van bedreigingen … Heel vreemd, deze redenatie. Ik hoor hier een democratisch proces in werking zoals het hoort: Raadslieden (democratisch gekozen volksvertegenwoordigers) die luisteren naar het volk. Moet weer even denken aan Maarten van Rossum:

Tenslotte vindt mijnheer Kortleven het intimiderend als hij verantwoordelijk gehouden wordt voor zijn beslissingen. Dat is de huidige Nederlandse politiek op zijn best: Wij bepalen maar voelen ons nergens verantwoordelijk voor.

Realisme

Enig positief geluid komt er van Sander van Meer. Hij geeft tenminste heel duidelijk aan dat hij zit opgescheept met een groot probleem door de politiek. Hier zien we realisme in werking. Hij moet van de politiek de instroom huisvesten maar geeft heel duidelijk aan dat het niet mogelijk is. Er moeten 38.000 plekken bijkomen maar het lukt nu al niet. Dat is de realiteit en dat is precies wat de burger roept: Er is geen ruimte voor. De verantwoordelijk ambtenaar beaamt dat dan ook.

Volgens de cijfers van Nieuwsuur daalt de asielinstroom momenteel. Maar vreemd genoeg beweerd Ongehoord Nederland dat die instroom behoorlijk stijgt. Wat is hier aan de hand? De cijfers die Nieuwsuur hanteert kloppen met de website van het COA. Er is een lichte daling te zien.

Cijfers uitgelegd

Maar het is wel weer ingenieus weergegeven: Ze beginnen met 2021, en dan 2 jaren van stijging en 2 jaren van (lichte) daling. Is 2020 opzettelijk uit deze grafiek gehouden? De cijfers van 2021 t/m 2025 liggen aanzienlijk hoger als 2020 volgens het CBS.

ON claimt dat er 33% meer asielaanvragen zijn in het eerste kwartaal 2026 t.o.v. 2025. Dat klopt met de cijfers van het CBS van maart. Het gehele kwartaal ligt 25% hoger volgens het CBS. Dat is natuurlijk een veel relevanter cijfer als de cijfers die Nieuwsuur laat zien. Dus beiden brengen feiten maar, mijns inziens, is de interpretatie van Nieuwsuur misleidend. Nepnieuws? De cijfers stijgen namelijk momenteel duidelijk.

Criminaliteit

Natuurlijk zet Nieuwsuur tenslotte uitersten naast elkaar: Ouders waarvan hun kind is vermoord door een asielzoeker langs een voorbeeldige en prima ogende en werkende asielzoeker. Het lijken 2 uitersten, op het eerste oog, maar dat is bedrog natuurlijk. Hoe durf je de positieve uitzondering langs een moordenaar te leggen om ons een “gemiddelde indruk” voor te leggen. Misselijkmakend vind ik dat.

Mevrouw Kremer voegt daar nog aan toe dat de criminaliteit veelal gaat over “de diefstal van een brood …“. Vertel dat maar aan de ouders van Rick en Lisa … en ondertussen worden mensen in Nederland vervolgd en veroordeeld voor een kritische tweet. Heeft deze overheid de prioriteiten nog wel rechtvaardig?

Maar laten we maar ophouden over deze aflevering van Nieuwsuur. Het is wat ik verwachtte: Pure propaganda ingegeven door de overheid. Weinig journalistieke waarde maar ja, deze “journalisten” worden betaald door onze overheid en durven wellicht helemaal geen kritiek meer te leveren. Ik kijk wel naar Tom (Dutch Travel Maniac).

De waarheid

Hier moeten we het over hebben! Deze “vluchteling” is dus, na 5 jaar, uitgeprocedeerd in Duitsland en verblijft nu in de opvang van “vluchtelingen” in Ter Apel. Hoe is dit mogelijk? Waar is de EU nu? Waar is de coördinatie? Waarom worden de afspraken (wetten) van de EU nu niet nageleefd. Is dit een uitzondering of is dit regel?

Ook de IND ziet deze aflevering. Waarom wordt de aanvraag van deze kerel niet direct afgewezen? Gaat hij hier in Nederland ook weer jaren en jaren profiteren van onze goodwill? Dat zijn de onderwerpen waar we het over moeten hebben! Maar hij wordt blijkbaar niet lastig gevallen in tegenstelling tot Tom die te maken krijgt met handhavers en politie omdat hij iets in beeld wil brengen.

Tenslotte:

Uit een rapportage van het IND haalde ik deze cijfers. Wat daarbij opvalt is dat 35% uit Syrië komt. Hadden de westerse mogendheden dit schrikbewind niet omver geworpen? Omdat het land niet “veilig” was? Nu is het toch weer veilig? Dat is toch de hele insteek van de westerse inmenging in Syrië? En op plaats 2 “Unknown“; onbekend. Moeten deze asielaanvragers niet aantonen dat ze in eigen land niet veilig zijn? Dat het legitieme vluchtelingen zijn? Begint dat niet met het land van herkomst? Als je verbergt waar je vandaan komt ben je toch per definitie geen vluchteling?

Op X kwam ik deze opmerking tegen. Iemand (of een trol) die begrip probeert te kweken voor “economische immigranten“. Buiten de term “gelukzoekers” gaat de vergelijking volledig mank. 2 ooms van me gingen naar Canada in de 50’er jaren, op zoek naar werk, geluk en welvaart. Maar ze hadden de juiste papieren. Ze melden zich niet onder valse voorwendselen als “vluchtelingen”. Ze kregen daar niets maar moesten overal voor werken. Ze bouwden een leven op en pasten zich aan. Zijzelf, hun kinderen en kleinkinderen spraken vloeiend Engels en de kleinkinderen spreken geen Nederlands meer. Ze zijn volledig geïntegreerd als Canadezen. Ze komen ook nooit meer terug.

Dus samengevat heb ik geen problemen met economisch gemotiveerde immigranten. Als daar behoefte aan is, en om gevraagd wordt, in het land van bestemming. Als je papieren in orde zijn. Als je je intenties direct eerlijk tentoonspreid. Als je onderdeel wil uitmaken van de samenleving in het land van bestemming en bereid bent je aan te passen.

Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.

Geplaatst in Cijfers, Overheid, Recht | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen