Ons domein heet MEDIAVRIJHEID en dat is niet voor niets. Ik blijf een voorvechter voor vrijheid en blijf me verweren tegen alle soorten van beperking die men daar op los wil laten. Hoe lang nog? Dat is ook voor ons de vraag want het net sluit zich. Van alle kanten wordt onze vrijheid beknot. Zelfs op ons enig overgebleven Social Media account,X (twitter), heb ik al meermaals een maatregel om de oren gekregen en het is nooit duidelijk waarom. De laatste keer schreef ik op X dat ik overgestapt ben naar Linux sinds het drama van Windows 8. Wat is daar mis mee, zou je denken, maar het is zo.
Velen denken dat het allemaal niet zo’n vaart loopt en we nog veel vrijheid hebben. Maar velen hebben ook geen idee wat er speelt. LighthouseTV zette even de schijnwerper op de maatregelen van de EU en zelfs ik schrok hiervan:
In één keer je banktegoeden buiten bereik (kwijt?), je mag niet meer reizen en niemand mag je helpen. Tja, je mag in beroep maar iedereen weet dat procedures, zeker tegen de EU, jaren gaan duren. Wat rest je dan nog? Verhongeren? Gewoon DOOD gaan? Het overkwam dus 57 mensen en het enige wat ze gemeen hebben is dat ze kritisch zijn op de NAVO en/of de EU. Let wel: Zonder enige tussenkomst van een rechter of enige openlijke procedure.
We praten al een tijdje over toekomstige STASI-praktijken of het het spookbeeld van een Social Credit System maar er is weinig toekomst meer aan; we zijn er aangekomen. Ook al merkt de meerderheid van de burgers in Nederland er weinig van. Waarom weet de overgrote meerderheid dit niet? Omdat er natuurlijk niet over bericht wordt … En waarom wordt er niet over bericht? Omdat je dan de kans loopt op de lijst te komen. Dan is het cirkeltje dus rond. De CENSUUR is al aanwezig en de STASI realiteit is een feit.
Vandaag bladerde ik door het coalitieakkoord van het, te vormen, minderheidskabinet. 23 keer komt daar het woord vrijheid in voor maar nergens in de gunstige zin. Ik lees alleen maar vrijheidsbeperkende maatregelen en een boel nietszeggende vrijheidsclaims. Denk daarbij aan het demonstratierecht: Het mes gaat erin, ondanks de grondwet; zoveel is wel duidelijk. Ik denk aan een tekst van een oud liedje: “Je mag demonstreren maar met je rug tegen de muur” en denk er het mijne van. Demonstreren en/of elke vorm van protesteren gaat in de nabije toekomst alleen maar toegestaan worden als je demonstreert vóór de kabinetsstandpunten.
Ik vertelde jullie op 21 september jl over mijn ervaringen op het Malieveld. Precies hoe de zaken verlopen zijn en vooral, aan het einde, de leugens van een burgemeester over de escalatie en het feit waarom het publiek de stad in ging (werd gedreven!). Lees in die context dit citaat uit het coalitieakkoord maar eens:
Het demonstratierecht is een fundamenteel onderdeel van onze democratie, maar zoals we de afgelopen tijd zagen slaat demonstreren soms door in grootschalige verstoring van de openbare orde. Om dit belangrijke recht te waarborgen gaan we de Wet Openbare Manifestaties aanpassen. Burgemeesters krijgen bevoegdheden tot bestuursrechtelijke handhaving of verplaatsing.
De liegende burgemeester wordt dus op zijn wenken bediend en krijgt extra bevoegdheden. Waar moet je aan denken als men praat over bestuursrechtelijke handhaving? Dat kun je lezen in een ander blog van me: Hufters en helden.
Wat vooral opvalt in het coalitieakkoord is dat er 11 keer 2030 in voor komt. Het bijna magische jaartal. Het jaartal wat overal terugkomt. Deze coalitie is de laatste etappe. Nog één keer alles vooruit duwen naar 2030, zoals we dat eigenlijk al jaren doen. Nog één kabinet, nog één regering, nog één periode van leugens en propaganda. En desnoods zonder een meerderheid van de Nederlandse bevolking en buiten de democratie om. Dan is het karwei geklaard; dan kan het hele financiële systeem klappen en hebben we geen enkele mogelijkheid meer om hier iets aan te doen.
Je bezit NIETS en je bent gelukkig … of zoals ik al eerder zei Ze nemen je alles af en je moet blijven lachen. Zijn we er toch allemaal ingetuind.
De onvrede richt zich op Jetten, Yesilgöz en Bontenbal, maar hoe ongemakkelijk het ook klinkt: de oplossing ligt niet in Den Haag, maar bij de politie.
We wijzen massaal naar politici, maar vergeten het systeem dat hun beleid uitvoert en normaliseert. De afgelopen jaren is het ambtelijk apparaat gigantisch gegroeid. Niet omdat Nederland er beter van werd, maar omdat macht zichzelf in stand houdt. Wie afhankelijk is van de overheid, bijt zelden in de hand die hem voedt.
De politie bevindt zich daarin op een cruciaal kruispunt. Formeel is zij er voor de burger. In de praktijk wordt zij steeds vaker ingezet als verlengstuk van beleid waar het maatschappelijk draagvlak voor afbrokkelt.
Dat is geen verwijt aan individuele agenten. Integendeel. Het systeem selecteert en beloont volgzaamheid boven kritisch denken. Protocollen boven gezond verstand. Acht man op een melding waar vroeger één of twee agenten volstonden, niet uit noodzaak, maar uit wantrouwen.
En juist daarom ligt hier de sleutel.
Als er één beroepsgroep is die kan bepalen of Nederland een rechtsstaat blijft of verder afglijdt richting een technocratische bestuursmachine, dan is het de politie. Niet door “rebellie”, maar door morele ruggengraat. Door weer te handelen vanuit de vraag: dien ik hier de burger, of het systeem?
Hoe raar het ook klinkt: de wederopbouw van Nederland begint niet bij nieuwe politici, maar bij mensen in uniform die durven nadenken, durven begrenzen en durven kiezen voor hun oorspronkelijke opdracht.
Deel deze post. Ga het gesprek aan met politieagenten in je omgeving. Herinner hen eraan dat zíj de sleutel in handen hebben.
Een democratie leeft niet van regels alleen, maar van mensen die weigeren hun geweten uit te besteden.
De meest wezenlijke emoties zijn angst en schuld en deze heftige menselijke emoties worden heden ten dage maximaal uitgebuit door leiders en media. Vrijwel dagelijks worden we met “feitjes” geconfronteerd die je bang maken en van alles verwijten. Angst in de vorm van een virus, een oorlog, klimaat-verandering maar ook een schuldgevoel aanpraten over slavernij, de holocaust en onze omgang met het milieu. Niet alleen de confrontatie met deze feiten zijn van belang maar misschien meer nog het weglaten van allerlei tegenstrijdige feiten.
Het belangrijkste voor jou, op dit moment, is dan ook jezelf bevrijden van deze angsten en vooral je, voornamelijk door anderen aangeprate, schuldgevoelens. Beide emoties zijn niet alleen zeer slechte raadgevers maar maken je dikwijls ook onmachtig en besluiteloos. Een hele normale menselijke reactie op deze emoties is dan ook kijken naar, en vragen aan, je autoriteit voor oplossingen. Ik ben van mening dat juist dit de reden is voor het verspreiden van angst en schuldgevoel.
Ik wil je een aantal feitjes aanleveren om je te verlossen van deze angst en schuld:
Angst
Als eerste natuurlijk de gevaarlijke virussen. In 2009 probeerde de WHO (VN) de wereld bang te maken voor de Mexicaanse griep. De wakkere pers maakte hier eigenlijk meteen gehakt van. Er was niets aan de hand. In 2020 deden ze het weer maar nu was de media onder controle en geïnstrueerd.
Tedros persoonlijk claimde dat 3,4% van de besmette mensen zou komen te overlijden (IFR).
Achteraf bleek de IFR tijdens de eerste golf ver onder een half procent te liggen namelijk 0,27%, in ieder geval in de orde van grootte van de jaarlijkse griep. Cijfers omtrent latere varianten bleken nog veel lager (0,0062%). Er was en is nooit een werkelijke reden tot angst geweest. Maar wat essentieel bleek, en in 2009 al was aangehaald, is dat de ernst van de ziekte niet meer van belang is bij de bepaling en definitie van een pandemie:
Oorlog
Terwijl NAVO en de VS overal ter wereld vuurtjes aansteekt en oppookt moesten wij bang worden voor de Russen. Niet dat Poetin ooit enige dreiging uitte richting de EU hoor; integendeel: Rusland bleek een betrouwbare handelspartner en leverancier van goedkoop gas voor ons land. Maar de “Wolfowitz doctrine” leek meer en meer vat te krijgen op Europa.
In 2022 werd uitgebreid in onze media belicht dat Rusland de grenzen van Oekraïne was binnengevallen. Eindelijk hadden westerse leiders een “zie-je-wel” geprovoceerd. Maar alle aanleidingen die hier aan vooraf gingen verdwenen in vergetelheid, tenminste in het geheugen van onze politici:
Schending afspraken NAVO na uiteenvallen van de Sovjet-Unie (not-one-inch)
De door het westen geïnitieerde en gesteunde Oranjerevolutie (2004)
De onafhankelijkheid van de Krim, Donetzk en Loegansk naar aanleiding van de machtswissel in 2014 en de onderdrukking van deze provincies door het nieuwe regiem van Kiev.
Minsk-akkoorden (2014) die nooit geëerbiedigd zijn door het westen en (toegegeven) valselijk waren overeengekomen door westerse leiders (Merkel & Hollande) om Oekraïne de kans te geven zich, met behulp van NAVO en EU, te bewapenen tegen Rusland.
Referendum (2016) waar de Nederlandse burger zich overduidelijk uitsprak tegen samenwerking met de corrupte staat Oekraïne.
Diverse hulpvragen van Donetzk en Loegansk gericht aan Rusland tijdens de 8 jaar durende burgeroorlog.
Duidelijk wordt dus dat niet alleen door het overdreven belichten van de “inval van Rusland in 2022” een beeld wordt gecreëerd maar vooral door het NIET belichten van alle andere aanleidingen.
Uitbreiding NAVO
Klimaat
Eigenlijk al sinds de jaren 70 en mede door inbreng van de Club van Rome is een plan uitgerold om bij de wereldburger een schuldgevoel te creëren omtrent ons klimaat. In eerste instantie, heel ironisch, werd gewaarschuwd voor een catastrofale daling van de temperatuur. Er werd zelfs beweerd dat bij het aanbreken van het nieuwe millennium we te maken zouden krijgen met een IJstijd.
Er was inderdaad een lichte daling van de temperatuur sinds de 40’er jaren maar al snel bleek dat die weer herstelde en licht omhoog ging. Geen enkele reden voor alarm dus en heel even was het dus ook geen thema meer. Totdat men over “Global Warming” begon. De temperatuur steeg immers weer een paar jaartjes een heel klein beetje. Genoeg voor een voormalig vicepresident om een docu te maken geheel in de trend van het Club van Romealarmisme, angstzaaierij en schuldgevoel verspreiden.
Geen wetenschapper, geen academische ondersteuning maar een uitgerangeerd politicus die, naar achteraf blijkt, alleen aan cherrypicking doet zonder onderbouwing of causaliteit. Maar het werkte: De wereld kreeg te maken met een ongelooflijke nieuwe trend. Maar Global Warming was niet langer sustainable dus werd het Climate Change. Laat het vervolgens nog even kracht bijzetten door een emotioneel kind en de wereldburger is om. Een geheel nieuwe industrie is geboren en het allemaal de schuld van die achterlijke burger die “zijn eigen wereld aan het kapot maken is“. Angst en schuld in één wikkeltje verpakt, how convenient! Dit blijkt het ultieme chantagemiddel.
IJsberen
Geen enkele wetenschapper die twijfelt wordt meer gehoord, geen enkel onderzoek wat iets anders aantoont wordt meer serieus genomen, hoe goed de credentials van de academici vooraf ook waren. Wetenschappers die andere zaken aantonen worden gewoon ontslagen, op een zijspoor gezet en gedemoniseerd. We kennen allemaal het beeld van de arme “uitstervende” ijsbeer op de ijsschots; het werd het symbool van klimaatverandering.
Susan Crockford onderzocht de ijsbeerpopulatie uitgebreid en kwam tot hele andere conclusies. Haar carrière was voorbij. Tja, vloeken in de kerk. Maar zelfs als langzaam doordringt dat de temperaturen weer een paar jaar aan het dalen zijn momenteel wil het nog niet keren. Miljarden worden over de balk gesmeten. Stikstof, CO2, windmolens en zonnepanelen blijven boven gezond verstand gaan. De gekte wil maar niet gaan liggen. De angst en schuld zitten diep bij de wereldburger. Hoe lang nog?
Schuld
Buiten de schuld die ons wordt aangepraat over het klimaat zijn er nog de diepere schuldgevoelens; historisch, diep geworteld en bijna dagelijks gepropageerd: de holocaust … We zijn allemaal verantwoordelijk voor het grote leed dat de Joden is aangedaan; 6.000.000 moorden op de meest gruwelijke wijze.
Maar ik voel me daar helemaal niet schuldig aan of verantwoordelijk voor. Het is ruim 80 jaar geleden en er is geen enkele verantwoordelijke meer in leven. Waarom sjouwen we die ballast dan nog steeds? Waarom moet Netanyahu nog elke toespraak hierover beginnen. Alsof de huidige genocide op de Palestijnen ook maar in de verste verte iets met de holocaust te maken heeft. De spanning tussen Iran en Israël heeft ook niets te maken de nazi concentratie-kampen. Alsof de Israëlische raketten op Iran ook maar enige binding hebben met de 2e Wereldoorlog.
Of zou men de herinnering aan de holocaust met opzet in leven houden? Om juist hiermee te schermen als er lastige vragen komen. Je vraagt je af of we een wetswijziging in Nederland in 2024 nodig hadden om Joodse mensen extra te beschermen. Zouden hooggeplaatste en steenrijke Joodse zakenmensen hier baat bij hebben? Volgens oud-minister Shulamit Alonivan Israël wel:
Het is een truc die we gebruiken. Als iemand uit Europa Israël bekritiseert, dan brengen we de Holocaust ter sprake. Wanneer in dit land [de VS] mensen Israël bekritiseren, dan zijn ze antisemitisch.
Zouden werkelijk Joodse zakenmensen onze wereld controleren? Of is dat een antisemitische complottheorie? Jonathan Krispijn vroeg het een paar dagen geleden in Davos (World Economic Forum Annual Meeting) aan een Joodse miljardair:
Ik heb geen idee hoe betrouwbaar de bijdrage van deze man of zelfs deze man zelf is maar het is illustrerend voor wat veel mensen waarnemen, voelen en beweren. Ook David Icke maakt een rake opmerking omtrent dit onderwerp:
Ook moeten we, volgens velen, een schuld inlossen aan voormalige slaven. Ons slavernijverleden, zoals het zo makkelijk genoemd wordt. Maar dat is niet mijn verleden! Dat is zelfs honderden jaren geleden. Hoe ben ik of jij daar verantwoordelijk voor? In welke realiteit is dat mijn schuld? Het ironische hiervan is wel dat, als je dieper in dat slavernijverleden duikt, al snel blijkt dat een overgroot groot deel van de slavenhandel indertijd onder de controle was van Joodse handelaren. Hebben die excuses gemaakt? Betalen die reparatie-betalingen?
Natuurlijk niet, hoor ik al menigeen zeggen. Maar het is even realistisch om het Joodse volk hiervoor verantwoordelijk te houden als de afstammelingen van de VOC, zo lijkt mij; of allebei NIET? Ook is lachwekkend dat zwaaien met een VOC vlag direct als racistisch en zelfs antisemitisch wordt aangeduid terwijl aan de andere kant zionisme met racisme vergelijken (volgens VN resolutie 3379) inmiddels weer antisemitisch wordt genoemd.
We leven in een rare wereld waar schuldgevoel en angst vele mensen overheerst of, op zijn minst, het zwijgen oplegt. Daar MOETEN we vanaf om, met elkaar, verder te kunnen. Om een gezonde en meelevende maatschappij te realiseren. Maar de angst- en schuld-porno stopt niet bij onze leiders en/of media. Het stopt pas als jij het je realiseert en het van je af gooit.
Eerst even vooraf omdat ik de definities zuiver wil hebben: Wat zijn hufters en wat zijn helden? Wat zijn “hulpverleners“? Belangrijk om deze even scherp te hebben:
Onze rechten staan steeds meer onder druk. Op alle fronten! Niet alleen ons recht op protest maar ook zeker het recht van onschuld tot schuld bewezen is in een onafhankelijke rechtbank. Op dit moment dient het CDA weer een wetsvoorstel in dat deze rechten verder onder druk zal zetten. Ik zal hieronder proberen uit te leggen wat het inhoud en waarom we dit niet moeten willen.
Laat eerst even dit filmpje op je inwerken:
Werkelijk alle populistische woorden worden weer uit de kast gehaald: totaal absurd, geweld tegen hulpverleners, gezagscrisis, harder straffen, normbesef, normen en waarden, respect, eigen gedrag en keiharde maatregelen. Hou vooral “harder straffen” even in gedachte.
Allereerst kennen we natuurlijk in Nederland het strafrecht. Hierin is duidelijk omschreven wat je niet mag doen op straffe van een boete of vrijheidsbeperking (gevangenis). Een zeer belangrijk gegeven is dat iedereen onschuldig is tot schuld bewezen is en dat dit een zorgvuldig proces is. Dat laatste is onze overheid een doorn in het oog.
Een heel belangrijk aspect van strafrecht is: Wat niet uitdrukkelijk en vooraf verboden is bij wet is geoorloofd. Dat is een beginsel van onze rechtstaat. Een garantie waarbij we leven.
Bestuursrecht
Daarom komen er steeds meer bestuursrechtelijke maatregelen. Het bestuursrecht verschilt op belangrijke onderdelen van ons strafrecht:
Bij bestuursrecht worden zaken van bovenaf bepaalt en direct uitgevoerd, zonder tussenkomst van een rechter. JIJ moet zelf in bezwaar en meestal beroep want bestuursorganen behandelen veelal zelf de bezwaarzaken (slager keurt eigen vlees).
Tijd speelt een belangrijke factor. Mijn ervaring heeft mij geleerd dat de maatregel binnen weken wordt uitgevoerd maar een bezwaar (ondanks de tijdslimieten die het bestuursrecht hiervoor aangeeft) kunnen maanden duren.
Dan heb ik het nog niet over een beroep bij de rechtbank. Ik heb zaken meegemaakt in mijn praktijk die 3 jaren hebben geduurd voordat een rechter erover oordeelt.
Belangrijk: Bezwaar en beroep hebben geen schorsende werking! Dat wil zeggen dat de maatregel wordt uitgevoerd en niet voldoen aan opgelegde maatregel heeft consequenties. Denk hierbij aan de Educatieve Maatregel Gedrag en verkeer (EMG) (waar ik al eerder over schreef). Terwijl jij als burger je recht haalt moet je ondertussen wel je rijbewijs inleveren als je niet aan de maatregel voldoet. Dus SCHULDIG totdat jij je ONSCHULD bewezen hebt.
De bewijslast wordt in de praktijk vaak omgedraaid. Waar in een strafzaak het OM wettelijk en overtuigend moet bewijzen dat jij schuldig bent neemt een bestuursrechter dikwijls een andere houding aan: Onder het mom van “wie eist bewijst” moet JIJ bewijzen dat de maatregel onredelijk is opgelegd. Dat noemen in juridische termen “omdraaiing bewijslast” en dat bemoeilijkt een zaak enorm.
Tijd
Tijd wordt door onze overheid misbruikt tegen de burger, vooral in het bestuursrecht. Ondanks dat er duidelijke termijnen worden aangeven in het bestuursrecht heb ik nog nooit meegemaakt dat een bestuursorgaan zich hier aan houdt. Er staan ook geen sancties op (buiten een kleine vergoeding) en dus heeft onze overheid hier lak aan. Zelfs in een klacht bij de Nationale Ombudsman was het antwoord slechts “Tja, ze hebben het druk“.
Aan de andere kant hebben de termijnen voor de burger wel grote consequenties. Je MOET bijvoorbeeld binnen 6 weken (na kennisneming van de maatregel) bezwaar maken. Doe je dat niet ben je niet ontvankelijk. Daar stopt het niet mee. Ik heb meermaals meegemaakt dat een bestuursorgaan na vele maanden een simpel briefje stuurt met de vraag of je je procedure wilt voortzetten en dat je daar binnen 2 weken op moet reageren. Doe je dat niet dan is je procedure voorbij en kan je ook niet meer in beroep.
Bewijslast
In het bestuursrecht worden rapportages van ambtenaren maar al te vaak als “waarheid” overgenomen. Dat betekent in de praktijk dat het heel moeilijk is je recht te halen en een bestuursrechter te overtuigen van je onschuld. Hier een citaat uit een bestuursrechtelijke procedure uit mijn praktijk waaruit blijkt dat, in dit geval het CBR, geen enkele aanleiding ziet om te twijfelen aan het verhaal van de verbalisanten:
Overigens was dit een procedure tegen een EMG en dus heel relevant in dit verhaal. Gelukkig werd deze zaak uiteindelijk voor de bestuursrechter wel gewonnen maar dat nam jaren in beslag.
In een andere zaak voor de bestuursrechter (ook EMG) hadden we al voor de zitting een vrijspraak van de strafrechter inzake art 8 WVW. Ik betoogde dit in mijn pleitnota en verwees naar het dictum van de strafrechter. Tot mijn verbazing antwoordde de bestuursrechter dat dit geen invloed had op het bestuursrecht en dat de 2 zaken een totaal andere beoordeling vereisten.
Hij vond dat het best zo zou kunnen zijn dat je niet wettelijk en overtuigend strafbaar bent geweest voor alcohol in het verkeer maar wel een EMG op zijn plaats zou kunnen zijn. Met andere woorden moesten we de zaak inhoudelijk behandelen en (opnieuw) bewijzen aanleveren. Gelukkig werd ook deze zaak gewonnen maar het geeft weer hoe een bestuursrechter er in staat.
Double Jeopardy
In feite is een EMG een dubbele bestraffing (wat grondwettelijk verboden is) maar helaas heeft het Europese Hof zich hier al over gebogen. De mening van dat Hof was dat een Educatieve Maatregel geen straf is maar een soort van “verplicht onderwijs“. Ook het feit dat je deze “verplichte cursus” zelf moet betalen (momenteel tussen de 1000 en 1500 euro) werd niet als een boete gezien. Toch zetten onze politici dit duidelijk als zodanig in.
Ook in dit filmpje wordt duidelijk beargumenteerd dat er hardere straffen moeten worden toegepast. Deze EMG past hierin en vergis je niet: Je kunt dus ook nog steeds strafrechtelijk vervolgd worden en dus DUBBEL GESTRAFT worden ondanks dat huidige jurisprudentie het niet als dubbele straf beoordeeld.
Scenario
Stel je even het volgende scenario voor: Je neemt deel aan een demonstratie (zoals ook ik al meermaals heb gedaan). Je bent gewoon aanwezig en gebruikt op geen enkele wijze geweld, tegen niemand. Een agent (verbalisant) begint op je in te slaan (zie filmpje onder) zonder enige aanleiding:
2 weken later valt er een brief op je deurmat: Je bent aangemeld door een verbalisant voor een educatieve maatregel. In de brief staat dat je binnen 6 weken 1250,– moet afrekenen en een cursus volgen omdat JIJ (vermeend) geweld hebt gebruikt tegen een HULPVERLENER. Je kunt daar echter, binnen 6 weken, bezwaar tegen maken.
Je dient bezwaar in en wacht af. 8 weken na het “incident” staan er 2 agenten op je stoep. Ze hebben een gijzelingsbevel voor je. Je wordt ingesloten tot het moment dat je hebt voldaan aan de opgelegde maatregel. Als je bedenkt dat je bezwaar (en beroep) zeker een tot twee jaar in beslag kan nemen ben je dus FUCKED.
Bovenstaand is helemaal geen irreëel scenario. Bij de bestaande EMG gaat het over gedrag of alcohol in het verkeer. De wijze waarop dit afgedwongen wordt is gewoon je rijbewijs innemen totdat voldaan wordt aan de maatregel. Bij deze nieuwe voorgestelde maatregel is mij niet duidelijk hoe ze deze af willen dwingen maar een “gijzeling” ligt een beetje voor de hand. Ik zou het wetsvoorstel goed moeten lezen om te kunnen bepalen hoe onze overheid dit wil handhaven.
Het zal duidelijk zijn dat een maatregel zoals die nu wordt voorgesteld een enorme beperking kan opleveren voor wat betreft ons recht op demonstratie. Het geeft ook politie een enorm wapen tegen demonstranten. Zonder tussenkomst van een enkele rechter kan men dus demonstranten “sanctioneren” en hoe ver dat gaat is nog niet duidelijk.
